Górnik Zabrze staje przed historyczną okazją, aby wygrać Puchar Polski, zderzając się z Raków Częstochowa w finale 2 maja na Stadionie Narodowym. To oznacza czternasty raz w historii, kiedy Trójkolorowi mają szansę na zdobycie tego cennego trofeum, a także 70 lat od pierwszego finału klubu i ćwierć wieku od ostatniego. Chociaż Raków będzie trudnym przeciwnikiem, Górnik pokonał ich dwa razy w Ekstraklasie w tym sezonie.
Górnik Zabrze's early years in the Polish Cup were marked by bad luck. After being promoted to the top division in 1955, the club reached the final twice in a row, in 1956 and 1957. Unfortunately, both matches ended in defeats – first 0:3 against Legia Warsaw at the X-lecia Stadium, and a year later 1:2 against ŁKS Łódź. Another opportunity in 1962 also did not bring triumph, as Zagłębie Sosnowiec proved better, winning 2:1 at the Silesian Stadium.
Długo oczekiwany triumf nadszedł w sezonie 1964/65. Po trudnej drodze, gdzie Górnik Zabrze wygrał dwa mecze dopiero po dogrywce, 2 czerwca 1965 roku, na stadionie w Zielonej Górze, kapitan Stanisław Oślizło mógł unieść Puchar Polski. Drużyna z Zabrza pokonała Czarnych Żagań 4:0, czyniąc ten rok wyjątkowym, ponieważ cztery tygodnie później Trójkolorowi świętowali swój pierwszy historyczny dublet.
Następny sezon, 1965/66, przyniósł kolejny tytuł mistrza i finał Pucharu Polski, tym razem w Poznaniu przeciwko Legii Warszawa. Mecz, oceniany przez prasę sportową jako bardzo przeciętny, zakończył się remisem 1:1 po 90 minutach. Gdy zawodnicy przygotowywali się do rzutów karnych, Legia zdobyła zwycięskiego gola w 120. minucie, co było bolesną porażką dla Górnika Zabrze.
Kolejne pięć sezonów to prawdziwa dominacja Górnika Zabrze w rozgrywkach pucharowych, z pięcioma kolejnymi triumfami. W 1968 roku, w finale rozegranym na Stadionie Śląskim, Ruch Chorzów został pokonany 3:0 dzięki golom Włodzimierza Lubańskiego. Rok później, na stadionie ŁKS, drużyna Zabrza pokonała Legię Warszawa 2:0, również z golami Włodzimierza Lubańskiego i Wilczka, co doprowadziło ich do finału Pucharu Zdobywców Pucharów.
W 1970 roku, Górnik Zabrze ponownie zmierzył się z Ruch Chorzów w finale na Stadionie Śląskim. Chociaż Ruch otworzył wynik, gole Włodzimierza Lubańskiego, Zygfryda Banaśa i Jana Szaryńskiego zapewniły zwycięstwo. Następny finał, również rozegrany na stadionie Chorzowa w 1971 roku, niestety został zepsuty przez złą pogodę, ale Górnik kontynuował swoją zwycięską passę, umacniając swoją pozycję jako monopolista pucharowy.